Van eerste scène tot eeuwige liefde: “Onze ervaring in de Bourla versterkte onze band”

Het heeft even geduurd voordat Martha Dobbeleers (86) en Andreas Lippens (86) van ‘t straat raakten. Beiden groeiden op in de Antwerpse buurt Den Dam. Toen ze halverwege de twintig waren, kwamen ze elkaar tegen. Hun eerste afspraakje in de Bourla leidde tot een onafscheidelijke liefde.

M: “We hebben elkaar leren kennen bij Damingo. Dat was een vereniging voor jongeren van de parochie op Den Dam. Wij deden activiteiten als avondwandelingen, filmvoorstellingen, op café gaan, zo’n dingen. Op een zekere dag vroeg hij aan mij of ik mee naar de Bourla wilde gaan, en zo is het bij ons begonnen.” 

A: “Het was de gewoonte dat alle jongens de meisjes naar huis vergezelden als het laat werd. Ik had het zo geregeld dat we op het laatste nog met ons tweeën overbleven. Dan heb ik haar gevraagd of ze met mij ‘Slissen & Cesar’ wilde gaan kijken. Ik wilde graag een komisch stuk zien, want het moet geen drama zijn als je elkaar net leert kennen, hè. Het is toch leuker dat het opbeurend en om te lachen is, dan dat je daar met snottebellen zit. Ik had er al een stukje van gezien op televisie en ik vond dat die mannen, Robert Marcel en Jos Gevers, dat geweldig konden spelen.” 

M: “Voor mij was dat allemaal goed, ik heb geen moment getwijfeld dat ik met hem mee wilde.” 

A: “Ons afspraakje was op een zondagmiddag in 1963. Op de terugweg hebben we zo’n lange babbel gedaan dat we half Antwerpen hebben afgelopen. Op het einde heb ik haar dan gevraagd of ze nog eens wilde afspreken. En tot hiertoe is dat nog altijd gelukt.”

Nadia Loots (61) en Michel Van Strydonck (61) waren als kind onafscheidelijk. Hun avontuur in de Bourla tijdens de voorstelling Richard III versterkte hun band nog meer. Met foto’s en een originele affiche duiken ze graag terug in dat bijzondere verleden, dat uiteindelijk de basis legde voor hun hernieuwde liefde.

M: “Nadia en ik hebben het lager onderwijs altijd samen doorgebracht. In ons laatste jaar, toen we allebei elf waren, zat de zoon van theaterregisseur Walter Tillemans bij ons in de klas. Voor het toneelseizoen van 1975-1976 werkte Walter aan de voorstelling ‘Richard III’ van Shakespeare. Omdat hij nog enkele kinderrollen moest invullen, ging hij op zoek in de klas van zijn zoon. Wij werden gecast als broer en zus. We speelden aan de zijde van de toenmalige grote namen van het KNS-ensemble, zoals Domien De Gruyter, Luc Philips, Martin van Zundert, enzovoort. Herbert Flack vertolkte de rol van onze vader.” 

N: “We hadden daarvoor al een sterke band, maar de ervaring in de Bourla versterkte die nog meer. Tijdens de dode momenten tussen de repetities liepen we vrij rond; het hele theater was een grote speeltuin. Ik kan me zelfs de geur in de kleedkamers herinneren. Acteren is me altijd blijven boeien, maar mijn ouders lieten me geen acteeropleiding volgen. Zij zagen daar geen toekomst in.” 

M: “Uiteindelijk scheidden onze wegen in het middelbaar en hebben we elk ons eigen leven geleid. Beiden zijn we getrouwd geweest en hebben we kinderen gekregen. Enkele jaren geleden heeft Nadia toch opnieuw contact gezocht. En ik kan haar daar niet dankbaar genoeg voor zijn. Toen ik ze voor het eerst terugzag, wist ik meteen dat ik de rest van mijn leven met haar wilde doorbrengen. Het duurde dan ook niet lang voordat ik haar ten huwelijk vroeg. 

N: “Ik zocht Michel op via LinkedIn, maar had zijn naam fout gespeld waardoor ik hem niet meteen vond. Uiteindelijk kwam ik toch op zijn profiel terecht en stuurde ik met een klein hartje een bericht. Twee minuten later had hij al geantwoord. Zo is de bal aan het rollen gegaan. Toen we elkaar terugzagen, voelde het erg vertrouwd en inmiddels zijn we gelukkig getrouwd.” 

Roland Bergeys (70) en Leentje De Coninck (70) kijken met veel enthousiasme terug op hun trouwfoto’s in de Bourla, een plek die hun liefde voor theater perfect weerspiegelde. Vandaag delen ze die passie door verhalen te brengen in culturele centra en theaters. Samen op het podium en in het leven, al meer dan 25 jaar lang.

L: “Roland en ik kennen elkaar al sinds we zes jaar waren. Als tieners hebben we een korte relatie gehad. Daarna ging het leven voor ons beiden verder. Na een hele tijd kwamen we elkaar weer tegen. We voelen elkaar goed aan en op 20 mei 2000 zijn we dan ook getrouwd.” 

R: “Dankzij Fabienne Arras, die het voor ons georganiseerd heeft, mochten wij trouwfoto's nemen in de Bourla. Tussen 1991 en 1998 had ik een radioprogramma waarin ik mensen interviewde over theater. Acteurs, regisseurs en auteurs vertelden over hun ervaringen voor een levend publiek. Daardoor had ik veel contact met mensen uit de theaterwereld. Mijn vraag voor de trouwfoto’s werd dan ook heel positief en enthousiast beantwoord.” 

L: “Het idee voor de fotoshoot is ontstaan omdat we zelf interesse hebben in theater. We gingen veel naar voorstellingen en we hebben samen opgetreden. Daarnaast is de Bourla een ongelofelijk mooie locatie, met de rode fluwelen stoeltjes. Onze trouwkledij was daar ook een beetje op afgestemd. Roland droeg een rood gilet en ik een rode bustier als verwijzing naar de rode stoelen in de zaal. Zelfs het bruidsboeket was in dezelfde stijl.” 

R: “Leentje en ik trekken nu zelf rond langs culturele centra, verenigingen en theaters, waar we verhalen vertellen aan de hand van de boeken die ik schrijf. We hebben een televisieprogramma genaamd ‘Boekenfoyer’ op Eclips TV waar auteurs komen vertellen over hun boeken, een beetje in navolging van mijn radioprogramma. Voor dat radioprogramma hielp Fabienne Arras mij trouwens bij het vinden van gasten. Zij vroeg dan aan acteurs en actrices of zij wilden langskomen om over hun voorstelling te praten. Zij was een ongelofelijk lieve en competente vrouw. Ondertussen zijn Leentje en ik vijfentwintig jaar heel gelukkig getrouwd. En dat samen creatief bezig zijn vormt voor mij de basis van geluk.”