Verzamelaars zonder opvolgers op Antwerpfila: “Een stuk van het verleden verdwijnt”
Door de dalende populariteit bij jongeren en een vergrijzing van de gemeenschap lijkt filatelie een met uitsterven bedreigde hobby. Maar de passie bij verzamelaars is er niet minder om. Op Antwerpfila, de grootste internationale postzegel- en muntenbeurs van België, kwamen vrijdag 4 en zaterdag 5 oktober verzamelaars uit binnen- en buitenland samen.
Een bord met helemaal onderaan ‘Antwerpfila’ geschreven en een pijl die de bezoeker naar ingang 1 wijst zijn de enige zichtbare aanwijzingen dat er wel degelijk iets aan de gang is in Antwerp Expo aan de Jan Van Rijswijcklaan. Wie zich zaterdag verwachtte aan een overdonderende massa volk kwam op het eerste gezicht bedrogen uit. Maar eens binnen in de expohal wordt duidelijk: dit is een levendige internationale gemeenschap.
Afgelopen vrijdag en zaterdag trachtte Antwerpfila met zijn 95ste editie gedreven munten- en postzegelverzamelaars weer bij elkaar te brengen. In een met TL-lampen verlichte hal van Antwerp Expo kwamen zo’n 50 standhouders en 3000 bezoekers uit binnen- en buitenland samen. “De verzamelaars komen vaak de eerste dag omdat ze het idee hebben dan de betere stukken te vinden”, verklaart organisator Mathieu Eeckhout. Met meer dan 3.000m² aan oppervlakte is dit de grootste postzegel- en muntenbeurs van België. Toch liggen de gloriejaren al een hele tijd in het verleden. “Toen ik hier in de jaren ’80-’90 als klein jongetje met mijn vader mee naartoe kwam, waren twee zalen gevuld en schoof je bijna een half uur aan vooraleer je bij een stand kon”, herinnert Ivar Hillebrand, standhouder, zich.
Verzamelvirus
Wie bij filatelie, de liefhebberij voor het verzamelen van postzegels en poststukken, meteen denkt aan een met stof beladen zolderkamertje dat tot de nok is gevuld met albums en catalogi, moet dat stereotiepe beeld enigszins bijsturen. Hoewel het demografische profiel van de bezoekers en standhouders eerder neigt naar dat van de oudere blanke man met een bril, is het gemeenschapsgevoel erg groot.
“Het leuke aan verzamelen is de variëteit en de algemene kennis die je ermee opdoet, maar zeker ook het menselijk contact. Het is niet enkel de man alleen in zijn kamertje, maar het is een hele gemeenschap”, vertelt Serge Delattre, beursbezoeker. Het verzamelen is voor velen een ware passie. Bezoekers die op een van de schamele plastic stoelen aan het snuisteren zijn in overvolle dozen en na drie uur nog steeds op datzelfde stoeltje zitten, zijn eerder de regel dan de uitzondering. “Ik ben al meer dan 40 jaar bezig met deze hobby. Het verzamelen is een virus. Dat heb je of dat heb je niet. Als kind begon ik met een kleine verzameling en kreeg ik van mijn ouders enkele postzegels. Toen heeft het virus mij te pakken gekregen en het is nooit meer weggegaan”, besluit Serge.
Onzekere toekomst
Dat verzamelvirus verdwijnt stilaan meer en meer. Waar vroeger jong en oud samenkwamen om hun collecties te verrijken, wordt het publiek nu gedomineerd door een oudere generatie. “Een stuk van het verleden verdwijnt. Vroeger was een postzegel een propagandamiddel voor een land om zich te positioneren in het buitenland, maar wie schrijft er nog brieven”, stelt Serge Delattre vast. “Het is juist belangrijk om dat in stand te houden, anders bloedt het dood. Op dit moment is er bij ons geen jongere generatie die het leuk vindt. Die hebben andere interesses”, beaamt ook Jolanda Bos.
Binnen enkele jaren staat de 100ste editie van Antwerpfila voor de deur. “Er gaat zeker iets gebeuren om dat in de verf te zetten”, verklapt Mathieu Eeckhout. "We willen dat het memorabel wordt."